คอมพิวเตอร์มือสองหรือ e-waste ขยะอิเล็กทรอนิกส์
ขณะนี้ปัญหาเรื่องขยะอิเล็กทรอนิกส์ หรือที่เรียกกันว่า e-waste กลายมาเป็นปัญหาระดับโลกทำให้ประชาชนคนจนที่ไม่รู้เรื่อง
ต้องเสี่ยงกับปัญหาสุขภาพขั้นร้ายแรง เราจะเห็นอยู่ทั่วไปตามสถานที่ขายคอมพิวเตอร์ว่ามีคอมพิวเตอร์มือสองและอุปกรณ์ต่าง ๆ
มือสองขายกันดาษดื่นในบ้านเรา มันเป็นผลพวงมาจากความเจริญทางวัตถุ และประเทศยากจนมักจะเป็นเหยื่อของประเทศร่ำรวย
ประเทศกำลังพัฒนาอย่าง ประเทศไทย อินเดีย และจีนยังรับเอาขยะประเภท เครื่องยนต์เก่าจากญี่ปุ่นและที่มาแรงที่สุด
คือขยะคอมพิวเตอร์เข้าไปเต็มประเทศของเรา ประเทศร่ำรวยมีการส่งขยะเครื่องยนต์รถเก่าหรืออิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ไฟฟ้าไปประเทศอื่นเนื่องจากการกำจัดขยะประเภทนี้ใช้เงินสูง การส่งเป็นของใช้มือสองไปขายประเทศอื่นเป็นทางออกที่ดีที่สุดเพราะนอกจากจะได้เงินแล้วยังไม่ต้องเสียเงินกำจัดเอง
นับว่าได้หลายอย่างยิ่งกว่าคุ้ม ทำให้กระบวนการขนขยะจากประเทศหนึ่งไปขายอีกประเทศหนึ่งเฟื่องฟู นักธุรกิจในประเทศ
ที่ทำธุรกิจซื้อขยะราคาถูก ๆ จากประเทศร่ำรวยไปขายต่อในประเทศตัวเอง เป็นกิจการที่มีกำไรดี รัฐบาลน่าจะตั้งกำแพงภาษี
พวกสินค้ามือสองเหล่านี้ ในขณะที่คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ใช้งานกันทั่วโลกมีจำนวนมากและมีการพัฒนาคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่
ออกมาตลอดเวลา ทำให้คอมพิวเตอร์เก่า กลายเป็นขยะมากขึ้นทุกปี ยิ่งมีประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่อย่างอินเดียและบราซิล
ทำให้คาดว่าในปีพ.ศ. 2551 นี้จะมีการทิ้งคอมพิวเตอร์เก่าประมาณ 180 ล้านเครื่องทั่วโลก ตัวอย่างปัญหาที่มีมาแล้วคือ 70% ของเครื่องคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์ใช้แล้วจากประเทศร่ำรวยถูกส่งไปขายประเทศจีน และมีการตรวจพบว่าในบริเวณที่กำจัดของเก่าในประเทศจีนมีสารตะกั่วในฝุ่นละอองสูงกว่ามาตรฐาน ทำให้มีตัวแทน
รัฐบาลประเทศต่าง ๆ 170 ประเทศทั่วโลก พยายามตั้งองค์กรกลางใหม่ขึ้นมาเพื่อบริหารจัดการขยะอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
และคอมพิวเตอร์ขึ้น การผลักดันให้มีการจัดตั้งองค์กรขึ้นใหม่สำหรับจัดการขยะอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ส่วนหนึ่งมาจากการ
รณรงค์ของกลุ่มกรีนพีซ ซึ่งกำลังต่อต้านการขายคอมพิวเตอร์เก่าจากประเทศสหรัฐอเมริกาไปประเทศจีน โดยระบุว่า
แม้ประเทศจีนจะให้สัตยาบันสนธิสัญญาบาเซิล คอนเวนชั่น แต่ก็มีการลักลอบนำคอมพิวเตอร์เข้าทางใต้ของประเทศจีน
จำนวนมากโดยผ่านฮ่องกงความพยายามในการบริหารจัดการขยะอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ให้ถูกต้องเป็นอีกทางหนึ่งคือการ
ส่งเสริมให้บริษัทผู้ผลิตสินค้าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และสารสนเทศ นำเอาระบบที่ใช้ดูแลรับผิดชอบ สินค้าตั้งแต่เกิดจนตาย
ที่เรียกว่า Extended Producer Responsibility (EPR) มาใช้เป็นมาตรฐานองค์กร [...]

Recent Comments